esse; non est aliqua materia in ipso; non ex materia et forma compositum; idem est, quod sua essentia et natura. Kein suppositum, kein compositum, reine Form, Deitas; Deus est sua vita, essentia. Essentia suum esse, omnino simplex, summum bonum."'
1. Ipsum esse rei est aliud ab ejus essentia. Also ipsum esse rei necessario causatum vel ab aliquo exteriori, vel a principiis essentialibus ejusdem rei. Allein: Impossibile, quod esse sit causatum tantum ex parte essentiae rei; quia nulla res sufficit quod sit sibi causa essendi, si habeat esse causatum. Oportet quod habeat esse causatum ab alio. Hoc autem non potest dici de Deo, denn Deus prima causa efficiens. Impossibile ergo, quod in Deo sit aliud esse, et aliud ejus essentia.
2. Esse = actualitas formae, Anwesenheit des reinen Aussehens von etwas. In Deo autem nulla materia bzw. potentia; actus purus, essentia, suum esse. Esse enim est actualitas omnis rei.17
$21. Das Gute und das höchste Gut
Quaestio 5:De bono in communi.
Bonum transcendens — idem quod ens, ratione diversorum; appetibile, das Erstrebbare. Omne ens bonum.' Omne ens inquanturn ens est bonum. Dann: Omne enim ens inquantum est ens, est in actu et quodammodo perfectum (Herstellung), quia omnis actus perfectio quaedam est. Perfectum vero habet rationem appetibilis et boni,2 Unde sequitur, omne ens inquantum hujusmodi, bonum esse. Actualitas — perfectio! In bono ratio perfectionis.
Fertigsein a) her gestellt, vorhanden, b) her gestellt — vollendet, vollkommen (relativ). Also hat bonum ontologisch denselben Ursprung wie ens. Herstellen. Das Fertige als Verfügbares und als solches erstrebbar.
16 Vgl. S. th. I qu. III art. 4: Utrum in Deo sit idem essentia et esse.
17 [S. th. I] qu. 5 art. 1 c.
1 Vgl. art. 3.
2 Vgl. art. 1.